Het buitengebied kent verlichte en niet-verlichte delen. Vaak staan deze lantaarnpalen aan zonder dat mensen daar gebruik van maken. Onnodig, vinden sommige gemeenten. Een innovatieve dialoog leverde meer draagvlak en 'adoptie' van sommige lantaarnpalen door direct belanghebbenden.

De gemeente wilde een groot deel van de lantaarnpalen in het buitengebied doven. Waar ze niet nodig zijn vanwege sociale of verkeersveiligheid, zou de gemeente ze weghalen. En dat was ook nog eens goed voor het milieu en de gemeentekas.

We ontwikkelden een (prijswinnende) dialoog over haar verlichtingsplan van het buitengebied. Inwoners konden op een interactieve kaart exact zien welke lantaarnpalen zouden doven. Via dezelfde kaart en tijdens enkele bijeenkomsten konden ze op straatniveau aangeven waar zij aanpassingen in het plan wensten.

De dialoog leidde tot meer draagvlak voor het plan omdat de gemeente naar aanleiding van de verkregen input, enkele aanpassingen kon doorvoeren. Ook ontstond het idee om sommige lantaarnpalen te 'adopteren' waarbij inwoners de kosten voor behoud van de lantaarnpaal voor hun rekening namen. 

Bron foto: Pxhere 

Geschreven door

Arnout Ponsioen

partner ANNE - antropoloog en nieuwe media - stad & land - onderwijs & ontwikkelen

Abonneer je vandaag nog op onze nieuwsbrief